Gaur topatu dut. Nirea eta berea ez den toki batean gertatu da.
Elcorteingleseko igoigaluetako batean, bapatean, hola inpersonal bat aireari eskeini dudan momentu berean, oy Gonzaga entzun dut
Nik bere izenaz akordatzeak arraroa egin zaio, nik berarengan daukadan oroimen jakingo ez lukeen bezala. Bera, Alicia, eta mitiko (ala neska, oedipo oraindik ezagutu gabekoa) bat, hirurok, igogailuan.
Hain bat-batekoa izanda, agur esateari pasa gara, zas, momentu batean....
Kutsua hor dabil
Nire barnekoak mugiarazten...
Umea, bera ere, ez zegoen gustora gezurrezko erraldoi horren urdailan, aske arnasa hartzeko irrikan baitzebilen...
Breve, izan behar omen zen bezala, baina Elcorteinglesek eman diezadaken oparirik ederrena. Zuretzat, Alicia.
Tuesday, January 27, 2009
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
No comments:
Post a Comment